تفكر مىكرد و به حقايق آن به آسانى دست مىيافت . « 1 » ازاين‌رو ، محفل درسى او آكنده از علما ، فضلا و انديشمندان بزرگ شده بود ، كه هريك در منطقهء خويش و بعضى از آنان در جهان تشيع ، به مرجعيت و رياست عامه نائل آمدند . شاگردان برخى از آنان كه در سامرا يا نجف ، يا هردو جا در محضر او به تلمذ پرداختند عبارتند از حضرات آيات : 1 . حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ( 1276 - 1355 ه . ق ) ، صاحب درر الاصول و كتاب الصلاة 2 . حاج شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى معروف به كمپانى ( 1296 - 1361 ه . ق ) ، صاحب نهاية الدراية و بحوث فى الفقه 3 . آقا ضياء الدين عراقى ( 1278 - 1361 ه . ق ) ، صاحب مقالات الاصول و شرح تبصرة المتعلمين 4 . ميرزاى نائينى ( 1277 - 1355 ه . ق ) ، صاحب تنبيه الامة و تنزيه الملة 5 . شيخ ابو المجد محمّد رضا نجفى اصفهانى ( 1287 - 1362 ه . ق ) ، صاحب وقاية الاذهان و نقد فلسفهء داروين « 2 » 6 . شيخ محمّد حسن آل كبه بغدادى ( 1269 - 1336 ه . ق ) ، صاحب كتاب الصلاة ، الصوم و الحج ، و شرح قطر الندى

--> ( 1 ) . قمى ، فوائد الرضوية ، ص 594 به نقل از : صدر كاظمى ، تكملة امل الآمل - مخطوط ؛ امين ، اعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 39 . ( 2 ) . مرحوم آيت اللّه حائرى و آيت اللّه علامه ابو المجد اصفهانى هردو در كتابهاى درر الاصول و وقاية الاذهان ، به نقل ديدگاههاى اصولى استادشان پرداخته و از او با تعبير « السيد الاستاذ » يا « سيدنا الاستاذ » ياد كرده‌اند .